Ҳар гуҳ ки ёри шеваи ноз абтдӣ кунад

هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کند

Ошиқ касе бўдкаҳи дили вҷон Фдӣ кунад

عاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند

Фориғ шуд аз ҷаҳон , бҳёт абад расед

فارغ شد از جهان، بحیات ابد رسید

Ҳар ҷони муътақид ки бъшқ ақтдӣ кунад

هر جان معتقد که بعشق اقتدی کند

Аз маънӣ омадани сӯй сӯрат бидон ки чист

از معنی آمدن سوی صورت بدان که چیست

Маъшӯқ « аласт » гуяду ошиқ балӣ кунад

معشوق «الست » گوید و عاشق بلی کند

Ғофил машав , ки мояи зулмоти ғоФлист

غافل مشو، که مایه ظلمات غافلیست

Бо ёд дӯст бош , ки ҷонро ҷлӣ кунад

با یاد دوست باش،که جان را جلی کند

Бо ёди дӯст аз бад душман фароғатем

با یاد دوست از بد دشمن فراغتیم

Бо худ кунад касе ки бъолм бадӣ кунад ?

با خود کند کسی که بعالم بدی کند؟

Бедори шӯи зи қадаи ғифлат , ки ишқи ёр

بیدار شو ز قده غفلت، که عشق یار

Баъд аз вафоти қабри туро марқадӣ кунад

بعد از وفات قبر ترا مرقدی کند

Ҳасанӣаст бениҳоят ва Лутфӣаст бе дареғ

حسنیست بی نهایت و لطفیست بی دریغ

Ҳангом фурсатаст ки қосим кодӣ кунад

هنگام فرصتست که قاسم کدی کند