Туе , ки марҳами ришӣу ғояти мақсӯд

تویی،که مرهم ریشی و غایت مقصود

Ҷаноби ҳазрати маҳбӯби оқибати Маҳмӯд

جناب حضرت محبوب عاقبت محمود

Маро ки тоқат ҳиҷрон намондааст , эй дӯст

مرا که طاقت هجران نمانده است،ای دوست

Биё ки умр азизаст , мешавад нобӯд

بیا که عمر عزیزست،میشود نابود

Яқин ки ҳеҷ надонист қадари умри азиз

یقین که هیچ ندانست قدر عمر عزیز

Касе ки дар раҳ ишқат накард тарки вуҷӯд

کسی که در ره عشقت نکرد ترک وجود

Маро ки хайли хаёли ту ёр ғор омад

مرا که خیل خیال تو یار غار آمد

Буруз ҳеҷ нёсуду шаб дамӣ нағунуд

بروز هیچ نیاسود و شب دمی نغنود

Биёи бмҷлси риндони ишқ ва хуш бишинав

بیا بمجلس رندان عشق و خوش بشنو

Ҳазор нолаи барбат , ҳазор нағмаи авд

هزار ناله بربط، هزار نغمه عود

Шабии хаёли рақибам бахотир омаду ақл

شبی خیال رقیبم بخاطر آمد و عقل

Хитоб кард бҷон : « бӣси вориди алмўрўд »

خطاب کرد بجان :«بئس وارد المورود»

Биор , соқии ҷон , бодаи мусаффо ро

بیار، ساقی جان، باده مصفا را

Бидиҳ бқосми мискин , брғми шайхи ҷҳўд

بده بقاسم مسکین،برغم شیخ جحود