Дили оинаи сӯрату маънисти аҷаб буд

دل آینه صورت و معنیست عجب بود

Кони шоҳдмо рӯй дарин оина нанамуд

کان شاهدما روی درین آینه ننمود

На на , чу сафо набӯд ҳаргиз нанамояд

نه نه، چو صفا نبود هرگز ننماید

Дар оинаи ҷони сифати шоҳиду машҳӯд

در آینه جان صفت شاهد و مشهود

Дар роҳи ту ушшоқи сар аз пой ндонанд

در راه تو عشاق سر از پای ندانند

эй давлати ушшоқ , зиҳии мақсаду мақсӯд

ای دولت عشاق،زهی مقصد و مقصود

Ҳоҷии зи раҳи каъба пушаймон шуду баргашт

حاجی ز ره کعبه پشیمان شد و برگشت

Чун бода напаймӯд раҳи бодияи паймӯд

چون باده نپیمود ره بادیه پیمود

Воъиз , бас аз ин қисса , ки ҳаргизи нстоннд

واعظ،بس از این قصه،که هرگز نستانند

Дар дори айёри дили мо қалби зарандуд

در دار عیار دل ما قلب زراندود

Дигари сухани азшмъ взпрўонаҳ магӯӣед

دیگر سخن ازشمع وزپروانه مگویید

Бо зоҳиди мо , чун на Аёзаст ва на Маҳмӯд

با زاهد ما، چون نه ایازست و نه محمود

Дар роҳи ғамати қосими бечораи шабу рӯз

در راه غمت قاسم بیچاره شب و روز

Андари талабати дрбдру кӯии бкў буд

اندر طلبت دربدر و کوی بکو بود