зи сӯзу шавқи ту аз ҷону дил бар омад дӯд

ز سوز و شوق تو از جان و دل بر آمد دود

Чаҳ чораи созаму дармони ман чаҳ хоҳад буд

چه چاره سازم و درمان من چه خواهد بود

Бенем шаб , ҳамаи масти хоб хуш бошанд

بنیم شب، همه مست خواب خوش باشند

Ману хаёли туу нолҳоӣ дард олуд

من و خیال تو و نالهای درد آلود

Фироқи дӯсти бики бор поймолам кард

فراق دوست بیک بار پایمالم کرد

Куҷост давлати ҷовиду толеъи масъӯд ?

کجاست دولت جاوید و طالع مسعود؟

Агарчӣ рӯй баҳақанд , раҳ наме донанд

اگرچه روی بحقند،ره نمی دانند

Муқаллиду мутаъассиб , чунонкии габру яҳуд

مقلد و متعصب،چنانکه گبر و یهود

Биё , зи суҳбати мисатони ҳақи канораи мҷўӣ

بیا،ز صحبت مستان حق کناره مجوی

Зиён кунӣ ва касеро зиён надорад суд

زیان کنی و کسی را زیان ندارد سود

Нишони ҳақи талабӣ , рӯи бнўъи инсони ор

نشان حق طلبی، رو بنوع انسان آر

Бидон ки қибла ҳар воҷидаст ва ҳар мавҷӯд

بدان که قبله هر واجدست و هر موجود

Вале ба мазҳаби қосими зи маърифати даврӣ

ولی به مذهب قاسم ز معرفت دوری

Набӯд буд шиносӣ ва будро нобӯд

نبود بود شناسی و بود را نابود