Соқио , нури субҳ рӯй намӯд

ساقیا،نور صبح روی نمود

Бода дар ҷом кун ба нағмаи авд

باده در جام کن به نغمه عود

Гар диҳад дарди сари тавон кардан

گر دهد درد سر توان کردن

Мӯҳтасибро бҷръаҳ эй хушнӯд

محتسب را بجرعه ای خشنود

Чун намӯд оннигор рӯй бмн

چون نمود آن نگار روی بمن

Ман чаҳ гӯям маро чаҳ рӯй намӯд ?

من چه گویم مرا چه روی نمود؟

Дайни арбоби ақли донишу хайр

دین ارباب عقل دانش و خیر

Мазҳаби аҳли ишқи маҳви вуҷӯд

مذهب اهل عشق محو وجود

Бнъими ҷаҳон фурӯ ноед

بنعیم جهان فرو ناید

Сари риндони оқибати Маҳмӯд

سر رندان عاقبت محمود

Зоҳидии масти вирд ва авроданд

زاهدان مست ورد و اورادند

Ошиқон дар шуҳуди масти вдўд

عاشقان در شهود مست ودود

Чун дуе аз миёна бурдоранд

چون دویی از میانه بردارند

Ҷуз яке нест шоҳиду машҳӯд

جز یکی نیست شاهد و مشهود

Оҳи азин воъизони хонаи сиёҳ !

آه ازین واعظان خانه سیاه!

Дод азин суфиёни ҷомаи кабӯд !

داد ازین صوفیان جامه کبود!

Чашм ӯ қасди ҷон қосим кард

چشم او قصد جان قاسم کرد

Ёди мисатон ки дод бози сурӯд ?

یاد مستان که داد باز سرود؟