Сармояи саодати мо дар диёр буд

سرمایه سعادت ما در دیار بود

Варна бсъии мо гиреҳ аз кор кӣ гушӯд ?

ورنه بسعی ما گره از کار کی گشود؟

Дардаст ҳарчӣ ҳаст , ки ин дарди чораи соз

دردست هرچه هست،که این درد چاره ساز

Боҷони одамӣ бмсл оташасту авд

باجان آدمی بمثل آتشست و عود

Риндӣ , ки раҳи бкўии хароботи ишқи барад

رندی،که ره بکوی خرابات عشق برد

Ҷонро зи дасти меҳнати айём дар рабӯд

جان را ز دست محنت ایام در ربود

Бигушоӣ рух , ки дайр шудаст интизори мо

بگشای رخ،که دیر شدست انتظار ما

Тоҷон барон ҷамол фишонем зуди зуд

تاجان بران جمال فشانیم زود زود

Аз ҳоли ишқ ақл надонист шама Эй

از حال عشق عقل ندانست شمه ای

Худро ҳазор бори бад-ӣн ҳолат озмуд

خود را هزار بار بدین حالت آزمود

Боақли хоҷа гӯна бигӯед : к-эии салим

باعقل خواجه گونه بگویید:کای سلیم

Савдои ёр ва онгаҳ фикри зиёну суд ?

سودای یار و آنگه فکر زیان و سود؟

Шайдоу ринду ошиқу девонаи гашту маст

شیدا و رند و عاشق و دیوانه گشت و مست

Ҳар каси зи ишқи бозии қосими сухани шунӯд

هر کس ز عشق بازی قاسم سخن شنود