« иҳбҳм » з чаҳ рӯи гашти он муроди мурӣд ?

«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟

Магар дар оинаи ҷони ҷамоли худро дид ?

مگر در آینه جان جمال خود را دید؟

Ҷамил буд муҳиби ҷамоли худ доим

جمیل بود محب جمال خود دایم

Ҳазор гӯнаи гул аз бӯстони худ май чид

هزار گونه گل از بوستان خود می چید

Замони замони зхдо дар ҷаҳон ҷон хабараст

زمان زمان زخدا در جهان جان خبرست

Ки орифон нафурӯшанд тозаро бқдид

که عارفان نفروشند تازه را بقدید

Агар бнори муҳаббат рисӣ бисӯзоне

اگر بنار محبت رسی بسوزانی

Миёни оташи ирфони қаллодаи тақлид

میان آتش عرفان قلاده تقلید

Хилофи нафасу ҳўии вирд раҳравон омад

خلاف نفس و هوی ورد رهروان آمد

На марди роҳ буд ҳар ки зин ҷиҳод ҷаҳид

نه مرد راه بود هر که زین جهاد جهید

Саодати ду ҷаҳон ёфт , зинда шуд ҷовид

سعادت دو جهان یافت، زنده شد جاوید

Дилӣ ки малики ду олам фурухт ишқи харид

دلی که ملک دو عالم فروخت عشق خرید

Умеди қосими бедили висоли ҷонон буд

امید قاسم بیدل وصال جانان بود

Ҳазор шукр ки ҷонаши бад-ӣн мурод расед

هزار شکر که جانش بدین مراد رسید