Буии сунбули зи дами бод сабо ме ояд

بوی سنبل ز دم باد صبا می آید

Хўшдлм ҳар чаҳ аз он ёр бмо ме ояд

خوشدلم هر چه از آن یار بما می آید

Ишқ меомаду сармаст ва хиромон мегуфт :

عشق می آمد و سرمست و خرامان میگفت:

Бар ҳазар бош ! ки ошӯб ва бало ме ояд

بر حذر باش! که آشوب و بلا می آید

Олам аз нури таҷаллии илоҳӣ пар шуд

عالم از نور تجلی الهی پر شد

Аз дами виси қарни буи худо ме ояд

از دم ویس قرن بوی خدا می آید

Ҷони фидои рухи он ёри гиронмоя , ки ӯ

جان فدای رخ آن یار گرانمایه، که او

Бар сари сафаи мисатон бсФо ме ояд

بر سر صفه مستان بصفا می آید

Ҳикматӣ ҳаст дар ин ҳол бигӯям : ки мудом

حکمتی هست در این حال بگویم: که مدام

Тири длдўзи ту бар сина мо ме ояд

تیر دلدوز تو بر سینه ما می آید

Ҳар ҷафое ки кунӣ бар дили бечораи ман

هر جفایی که کنی بر دل بیچاره من

Аз ҷафоҳои туами буи вафо ме ояд

از جفاهای توام بوی وفا می آید

Дӯши ошуфтаи бкўии ту расидам гуфтанд :

دوش آشفته بکوی تو رسیدم گفتند:

Қосими бедили ҳайрони з куҷо меояд ?

قاسم بیدل حیران ز کجا می آید؟