Сафири мурғи ҷон асрор гуяд

صفیر مرغ جان اسرار گوید

Ва лекин бо дил бедор гуяд

و لیکن با دل بیدار گوید

Пушаймон гардад андари охири кор

پشیمان گردد اندر آخر کار

Ки сари ганҷро бо мор гуяд

که سر گنج را با مار گوید

Сухан аз ишқи гуфтани норўонист

سخن از عشق گفتن ناروانیست

Бшрти онкӣ бо миқдор гуяд

بشرط آنکه با مقدار گوید

Чаро бояд сухани гуфтани бкўрӣ

چرا باید سخن گفتن بکوری

Ки чун бишунид аз он зинҳор гуяд ?

که چون بشنید از آن زنهار گوید؟

Вале дар лаънатаст он кӯри мағрур

ولی در لعنتست آن کور مغرور

Ки фахри анбиёро ор гуяд

که فخر انبیا را عار گوید

Чаҳ гӯйии қиссаи он кӯри мушрик

چه گویی قصه آن کور مشرک

Ки ӯ инкорро иқрор гуяд ?

که او انکار را اقرار گوید؟

Муҳамад гуфта бошад дар ҳақиқат

محمد گفته باشد در حقیقت

Ҳадисиро ки ёр ғор гуяд

حدیثی را که یار غار گوید

Суханҳои муқаллид бе фурӯғаст

سخن های مقلد بی فروغست

Агар як бор , агар сад бор гуяд

اگر یک بار، اگر صد بار گوید

Бигирад гӯши вбинии марди ориф

بگیرد گوش وبینی مرد عارف

Ҷаъл чун қисса гулзор гуяд

جعل چون قصه گلزار گوید

Аҷаби ҳоле ки як қатра аз йени баҳр

عجب حالی که یک قطره از ین بحر

Ҳадяти қулзум зхор гуяд

حدیت قلزم زخار گوید

Чўъшқ маст шуд нои кому нои чор

چوعشق مست شد نا کام و نا چار

Ҳадиси хона дар бозор гуяд

حدیث خانه در بازار گوید

Дарин майдон чаҳ ҷои сар ? ки сӯфӣ

درین میدان چه جای سر؟ که صوفی

Ҳадис аз ҷбаҳ ва дастор гуяд

حدیث از جبه و دستار گوید

Зики баҳри сети ин лؤлؤии шҳўор

زیک بحر ست این لؤلؤی شهوار

Агар мавло , агар аттор гуяд

اگر مولا، اگر عطار گوید

Чу қосим дар бақоӣ ӯ фано шуд

چو قاسم در بقای او فنا شد

Сухан аз воҳдолқҳор гуяд

سخن از واحدالقهار گوید