Аввали субути арш , пас онгаҳ ҷулуси ёр

اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یار

Ин нуктаро бидон ва мислиро биёади дор

این نکته را بدان و مثل را بیاد دار

Он дам ки арш ва фарш набӯду худоӣ буд

آن دم که عرش و فرش نبود و خدای بود

Он дами мақари ъзи бкҷо буд ихтиёр ?

آن دم مقر عز بکجا بود اختیار؟

Ин рамз чист ? ҳосили ин қиссаи бозгу

این رمز چیست؟ حاصل این قصه بازگو

Инро ҳам ту ндонӣ ва мисли ту сад ҳазор

این را هم تو ندانی و مثل تو صد هزار

Ҳақ бар ърўши ҷумлаи зарроти мстўист

حق بر عروش جمله ذرات مستویست

Ин нуктаро бибин ту , вале сари нигоҳи дор

این نکته را ببین تو، ولی سر نگاه دار

Дил арш аъзамаст худоро , ботФоқ

دل عرش اعظمست خدا را، باتفاق

Онҷост дори салтанат , онҷост ёри ғор

آنجاست دار سلطنت، آنجاست یار غار

То чанд нола мекунӣ аз сӯзу дарди дил ?

تا چند ناله می کنی از سوز و درد دل؟

Хоҳии зи дарди дили барраӣ , дил бадв сипор

خواهی ز درد دل برهی، دل بدو سپار

То чанд дар мувофиқати нафаси роҳзан ?

تا چند در موافقت نفس راهزن؟

Хоҳӣ ки ҷони зи ғами бабрӣ , даст аз ӯ мадор

خواهی که جان ز غم ببری، دست از او مدار

Дар интизори ваъда фардо бсухтӣ

در انتظار وعده فردا بسوختی

Нақдаст васли ёр , чаҳ ҳоҷат ба интизор ?

نقدست وصل یار، چه حاجت به انتظار؟

Охири бсди забон мақар омад бъҷзи хеш

آخر بصد زبان مقر آمد بعجز خویش

Қосим , зи шукрҳои Аёдӣ бе шумор

قاسم، ز شکرهای ایادی بی شمار