Дард сиррӣ медиҳад заҳмати ранҷи хумор

درد سری میدهد زحمت رنج خمار

Зуҳд бурун кун зи сар , соқии ҷонро дар ор

زهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر

Ҷони ҷҳонрои талаб , малики ъёнрои талаб

جان جهانرا طلب، ملک عیانرا طلب

Ҷон ҷаҳон боқӣаст , малики ҷаҳони мустаъор

جان جهان باقیست، ملک جهان مستعار

Чун ҳамаи ҷону дилати лоиқ он ҳазратаст

چون همه جان و دلت لایق آن حضرتست

Дил бар аллоҳ бар , дида бар он роҳи дор

دل بر الله بر، دیده بر آن راه دار

Дар сифат ҳар касе рафт ҳикояти басӣ

در صفت هر کسی رفت حکایت بسی

Ҳеҷ напурсӣ сухан аз сифати ёри ғор ?

هیچ نپرسی سخن از صفت یار غار؟

Чанд рӯй ғофилӣ , бар сари обу гулӣ ?

چند روی غافلی، بر سر آب و گلی؟

Сари зи рақибон бар , сари зи ҳабибон бар ор

سر ز رقیبان بر، سر ز حبیبان بر آر

Ҳар кас дар гӯшае , бошад бо тӯша Эй

هر کس در گوشه ای، باشد با توشه ای

Моу фироқи ҳабиб , хастаи дилу сӯгвор

ما و فراق حبیب، خسته دل و سوگوار

Ҳар дил ва ҳар ҳолатӣ , дорад аз он роҳатӣ

هر دل و هر حالتی، دارد از آن راحتی

Қосимӣу гӯшае , дарди дил бе қарор

قاسمی و گوشه ای، درد دل بی قرار