Рӯи хирқа гарав кун , дилу дилдори бадасти ор

رو خرقه گرو کن، دل و دلدار بدست آر

Мо ошиқ ёрем , чаҳ ҷои сару дастор ?

ما عاشق یاریم، چه جای سر و دستار؟

Дар ки гули Фхори ҷаҳон бода Биҷӯшаст

در که گل فخار جهان باده بجوشست

Инаст магари хосият ки гули Фхор ?

اینست مگر خاصیت که گل فخار؟

Онҷо ки расад ишқи худованди бадалҳо

آنجا که رسد عشق خداوند بدلها

Аз кофари сад сола бар ояд дами аФрор

از کافر صد ساله بر آید دم افرار

Дар ғори ҷаҳон , кони ҳама сармоя савдост

در غار جهان، کان همه سرمایه سوداست

Мо толиб ёрем , на вобастаи ағёр

ما طالب یاریم، نه وابسته اغیار

Судӣ накунад воъизи азин қиблаи ду дидан

سودی نکند واعظ ازین قبله دو دیدن

Мо ошиқи бозорӣ ва ту ошиқи бозор

ما عاشق بازاری و تو عاشق بازار

Рӯи ишқи бадасти ору яқини дон ки дарин роҳ

رو عشق بدست آر و یقین دان که درین راه

Судӣ накунад зуҳди ту бо дилбари айёр

سودی نکند زهد تو با دلبر عیار

Қосим , сабабӣ бояду тавфиқу замонӣ

قاسم، سببی باید و توفیق و زمانی

То дар смин баркашӣ аз қулзуми зхор

تا در ثمین برکشی از قلزم زخار