Сина маҷрӯҳасту ақли ошуфта , хотир бе қарор

سینه مجروحست و عقل آشفته، خاطر بی قرار

Дида гирёнасту ҷони муштоқу дили умедвор

دیده گریانست و جان مشتاق و دل امیدوار

Ишқи хўнризст ва ман ҳайрону сабрами мунҳазим

عشق خونریزست و من حیران و صبرم منهزم

Тири мижгони тезу чашмаши масту зулфаши тобдор

تیر مژگان تیز و چشمش مست و زلفش تابدار

Оҳ дардолӯд дорам , чун нанолам ? оҳ ! оҳ !

آه دردآلود دارم، چون ننالم؟ آه! آه!

Ҷони ғам Фрсўд дорам , чун нигарем зори зор ?

جان غم فرسود دارم، چون نگریم زار زار؟

Гуфт : хоки роҳи ман шӯ , пой бар чашмати нуҳум

گفت: خاک راه من شو، پای بر چشمت نهم

Хок шуд чашми раҳе дар шоҳроҳи интизор

خاک شد چشم رهی در شاهراه انتظار

Воъиз аз ҳад мебарад , ё раб , барафкан парда аш

واعظ از حد میبرد، یا رب، برافکن پرده اش

То бибинад аҳли олами куфри пинҳони ошкор

تا ببیند اهل عالم کفر پنهان آشکار

Ҷони боқӣ ишқ мебахшад , ҳаёт аз ишқи ҷӯй

جان باقی عشق می بخشد، حیات از عشق جوی

Ҷони ҷовидони накӯтар то ҳаёти мустаъор

جان جاویدان نکوتر تا حیات مستعار

Шоҳидони андари миёни зоҳидӣ тадбир чист ?

شاهدان اندر میان زاهدان تدبیر چیست؟

Қосимӣ : ҷӯёии гул ҳаргиз наяндешад зи хор

قاسمی: جویای گل هرگز نیندیشد ز خار