Лоф ирфон мезанад он зоҳиди лоғари шикор

لاف عرفان می زند آن زاهد لاغر شکار

Нағмаи қуқнӯсро бо ҷқбқи ъқъқ чаҳ кор ?

نغمه ققنوس را با جقبق عقعق چه کار؟

Ҳиси надорӣ , гар ндонӣ буии дӯзах аз биҳишт

حس نداری، گر ندانی بوی دوزخ از بهشت

Хор бошӣ ,гар гулу насрин наме донеи зи хор

خوار باشی، گر گل و نسرین نمی دانی ز خار

Сӯфии мо дар талаб чун гӯй мегардад басар

صوفی ما در طلب چون گوی می گردد بسر

Муҳраи гулро намедонад з дар шоҳвор

مهره گل را نمی داند ز در شاهوار

Сӯфии мо хост то бо ганҷи махфии паии барад

صوفی ما خواست تا با گنج مخفی پی برد

Дар ҳақиқати ганҷи махфиро намедонад зи мор

در حقیقت گنج مخفی را نمی داند ز مار

Гуфта будӣ : дар биравӣ мо бибандади он рақиб

گفته بودی: در بروی ما ببندد آن رقیب

Охир эй ҷону ҷаҳон , моро дарин дарҳо мадор

آخر ای جان و جهان، ما را درین درها مدار

Борҳо рафтам бадаргоҳи ту , каси боРоми надод

بارها رفتم بدرگاه تو، کس بارم نداد

Ёфт ҷон хастаам дар ҳазратати ин бори бор

یافت جان خسته ام در حضرتت این بار بار

Носҳо бо мо сухан аз ақл саргардон магӯӣ

ناصحا با ما سخن از عقل سرگردان مگوی

Ошиқӣ фахраст ва мо аз оқилӣ дорем ор

عاشقی فخرست و ما از عاقلی داریم عار

Ҷонати андари хоби ғифлати марду ғофили монда Эй

جانت اندر خواب غفلت مرد و غافل مانده ای

Соъатӣ бархезу расми мотами ҷонро бидор

ساعتی برخیز و رسم ماتم جان را بدار

Қосимиро ҷоми даҳ , соқӣ , ки вақт фурсатаст

قاسمی را جام ده، ساقی، که وقت فرصتست

Ошиқонро бода фармо , оқилонро интизор

عاشقان را باده فرما، عاقلان را انتظار