Ҳар ки ҳушёри дарин дайр муғонаш магузор

هر که هشیار درین دیر مغانش مگذار

Сар таслим надорад , сараш аз тан бурдор

سر تسلیم ندارد، سرش از تن بردار

Ман ҳамон лаҳзаи бдрёии яқини ту расм

من همان لحظه بدریای یقین تو رسم

Ки дилами абр карам гардаду чашмам дар бор

که دلم ابر کرم گردد و چشمم در بار

Соқӣ , аз рӯзи азали бандаи мискини тўоим

ساقی، از روز ازل بنده مسکین توایم

Дафъи махмурии мо ҷом раҳо кун , хами ор

دفع مخموری ما جام رها کن، خم آر

Ҳар касеро зи шароботи худо бахш расед

هر کسی را ز شرابات خدا بخش رسید

Зоҳид омад ки : марои бахши валикини харвор

زاهد آمد که: مرا بخش ولیکن خروار

Ҳар ки Мансур шуд , ӯ ҷом « анолҳқ » бардошт

هر که منصور شد، او جام «انالحق » برداشت

Чун ту Мансур шудӣ ҷом « анолҳқ » бурдор

چون تو منصور شدی جام «انالحق » بردار

Гар зи мисатони ҳақӣ , дар раҳи таҳқиқу яқин

گر ز مستان حقی، در ره تحقیق و یقین

Бода май нӯш вале коса мисатон машумор

باده می نوش ولی کاسه مستان مشمار

Қосимӣ , дар ду ҷаҳон бар хур аз он ёри накӯ

قاسمی، در دو جهان بر خور از آن یار نکو

То нуҳуми номи ту дар ҳар ду ҷаҳони бархӯрдор

تا نهم نام تو در هر دو جهان برخوردار