Пеши мо қисса шавқаст ва шуҳудасту ҳузур

پیش ما قصه شوقست و شهودست و حضور

Дар ниҳони хонаи ваҳдат ҳама нурасту сарвар

در نهان خانه وحدت همه نورست و سرور

Бар сари роҳи таваллои ҳамаи шодӣу тараб

بر سر راه تولا همه شادی و طرب

Дар биёбони таманнои ҳамаи ҳасбону ғурур

در بیابان تمنا همه حسبان و غرور

Шодмонам ки бкўии ту гузар хоҳам кард

شادمانم که بکوی تو گذر خواهم کرد

Тарсам аз ишқ ки гуяд ки : азин даргаи давр !

ترسم از عشق که گوید که: ازین درگه دور!

Баси аҷаб мондаам , эй ҷону ҷаҳон , дар сифатат

بس عجب مانده ام، ای جان و جهان، در صفتت

Ки ту кони намакии вази ту ҷаҳонӣ дар шӯр

که تو کان نمکی وز تو جهانی در شور

Чаҳ аҷаб бошад агар сайд ту гардад дилҳо ?

چه عجب باشد اگر صید تو گردد دلها؟

Ишқ чун боз наҷиб омад ва ҷонҳо ъсФўр

عشق چون باز نجیب آمد و جانها عصفور

Хуш « анолҳқ » гӯ ва бар дори саломат бар шӯ

خوش «انالحق » گو و بر دار سلامت بر شو

Чун кашидӣ ту азин ҷоми шароби Мансур

چون کشیدی تو ازین جام شراب منصور

Қосим аз ҷом ту мастаст ва хароб афтодаст

قاسم از جام تو مستست و خراب افتادست

Ки бааш боз наёяд бгаҳи нағмаи сувар

که بهش باز نیاید بگه نغمه صور