Чу нозанини ҷаҳонии бҳсн хеш биноз

چو نازنین جهانی بحسن خویش بناز

Ки пеши ноз ту меРом бсди ҳазор ниёз

که پیش ناز تو میرم بصد هزار نیاز

Дилами ғариби ҳавои диёри тест , биё

دلم غریب هوای دیار تست، بیا

Дамии баҳоли ғариби диёри худ пардоз

دمی بحال غریب دیار خود پرداز

Гарми брўзаҳи садр ҷинон баранд чаҳ суд ?

گرم بروضه صدر جنان برند چه سود؟

Ки дили бҷонби кӯй ту мекунад парвоз

که دل بجانب کوی تو می کند پرواز

зи чашми масти ту мастам , ки аҳли савмиъа ро

ز چشم مست تو مستم، که اهل صومعه را

Дарид пардаи тақвои бғмзаҳи ғаммоз

درید پرده تقوی بغمزه غماز

Чу шамъ оташ ишқаст дар дилам , лекин

چو شمع آتش عشقست در دلم، لیکن

Бзкру фикри туам дар миёни сӯзу гудоз

بذکر و فکر توام در میان سوز و گداز

Бнўри дидаи Маҳмӯд ме тавон дидан

بنور دیده محمود می توان دیدن

Ашаъаи лмъоти ҷамоли ҳасани Аёз

اشعه لمعات جمال حسن ایاز

Бигуфтам : аз ғами ишқи ту сӯхтам , чаҳ кунам ?

بگفتم: از غم عشق تو سوختم، چه کنم؟

Биханда гуфт ки : қосим , бирав бисӯз ва бисоз

بخنده گفت که: قاسم، برو بسوز و بساز