Бо зулфу рахт маст мудомем шабу рӯз

با زلف و رخت مست مدامیم شب و روز

эй моҳи вафои пеша вае шоҳи дили афрӯз

ای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز

Бешоҳид ва шамъем дарин водии эмин

بی شاهد و شمعیم درین وادی ایمن

Шоҳид , бинмо чеҳра ва он шамъ бар афрӯз

شاهد، بنما چهره و آن شمع بر افروز

Моро зи азали ҷом май ишқ ту доданд

ما را ز ازل جام می عشق تو دادند

Аз бода порина бидон мастии имрӯз

از باده پارینه بدان مستی امروز

Мо хирқаи номӯси бсд пора даридем

ما خرقه ناموس بصد پاره دریدیم

Зоҳид , ту бирав хирқаи тазвиру риёи дуз

زاهد، تو برو خرقه تزویر و ریا دوز

Имрӯз ки меҳмон манаст он дилу дилдор

امروز که مهمان منست آن دل و دلدار

эй чанг , дамӣ соз кун , эй авд , ҳамеи сӯз

ای چنگ، دمی ساز کن، ای عود، همی سوز

Умед чунонаст диламро бхдоўнд

امید چنانست دلم را بخداوند

Дар пеши рахти чоки занами хирқаи пирӯз

در پیش رخت چاک زنم خرقه پیروز

Алмнаҳи ллаҳ ки зимистон басар омад

المنة لله که زمستان بسر آمد

Ҳангом баҳор омад ва шуд накҳати наврӯз

هنگام بهار آمد و شد نکهت نوروز

Зоҳид диҳадам тавбаи з рӯй ту , чаҳ гӯям ?

زاهد دهدم توبه ز روی تو، چه گویم؟

Аз қавли бидонадяшу ҳикоёти бдомўз

از قول بداندیش و حکایات بدآموز

Ишқати бадали ошиқи ошуфтаи қосим

عشقت بدل عاشق آشفته قاسم

Аз бахт баланд омад ва аз толеъи фирӯз

از بخت بلند آمد و از طالع فیروز