Сайиди содоти олами ғайр инсон нест кас
سید سادات عالم غیر انسان نیست کس
Зоҳиди афсурдаи дил аз давр меронад фарс
زاهد افسرده دل از دور میراند فرس
Ҳар дилӣ дар мазҳарӣ дидаст ин анвор ро
هر دلی در مظهری دیدست این انوار را
Одами андар « илми алосмоء »у Мӯсо дар қбс
آدم اندر «علم الاسماء» و موسی در قبس
Сари ваҳдатро тавон гуфтан ба наздикони роҳ
سر وحدت را توان گفتن به نزدیکان راه
Дар миёни маҷлиси мо гар набошад хармагас
در میان مجلس ما گر نباشد خرمگس
Дӯст андар маҳмиласту ҷон ба ҷонон восиласт
دوست اندر محملست و جان به جانان واصلست
Ман чаҳ донам каз чаҳ рӯй фарёд меронад ҷарас ?
من چه دانم کز چه روی فریاد میراند جرس؟
Бишинав , эй мурғи азизи ошнои шаҳри қудс
بشنو، ای مرغ عزیز آشنای شهر قدس
Чун ту мурғи зиракӣ , чун аўФтодӣ дар қафас ?
چون تو مرغ زیرکی، چون اوفتادی در قفس؟
Дар миёни хшксол маърифат монадӣ , дареғ !
در میان خشکسال معرفت ماندی، دریغ!
Ҳамчуи Тифли мактаб ва аз ҷаҳл май хуонеи ъбс
همچو طفل مکتب و از جهل میخوانی عبس
Гар ту марди раҳравӣу завқи ирфони дида Эй
گر تو مرد رهروی و ذوق عرفان دیدهای
Дар ҳақиқати дузди ҷонро бози доне аз асас
در حقیقت دزد جان را باز دانی از عسس
Ҳаркасиро дар ҷаҳони дил дар ҳавоӣ собитаст
هرکسی را در جهان دل در هوایی ثابتست
Ин дили мискини ҳавоӣ ошиқӣ дорад ҳавас
این دل مسکین هوای عاشقی دارد هوس
Қосимӣ , чун рӯй дар ойӣнаи дорӣ , лоҷарам
قاسمی، چون روی در آیینه داری، لاجرم
Рӯй дар ойӣнаи дорӣу нигаҳи дории нафас
روی در آیینه داری و نگه داری نفس