Дилӣ дорам зи савдояши пари оташ

دلی دارم ز سودایش پر آتش

Дилам гармаст ва ҷон гармасту сари хуш

دلم گرمست و جان گرمست و سر خوش

Чаҳ созам ? чораи корам чаҳ бошад ?

چه سازم؟ چاره کارم چه باشد؟

Ки аз ҳиҷрон дилӣ дорам мушавваш

که از هجران دلی دارم مشوش

Гуҳӣ каз васли ҷонони ёди орм

گهی کز وصل جانان یاد آرم

зи хӯн дил шавад рӯем мунаққаш

ز خون دل شود رویم منقش

Гуруҳеи аҳли ъодотнду расманд

گروهی اهل عاداتند و رسمند

Гуҳӣ дар фикри ришу гоҳи дирафш

گهی در فکر ریش و گاه درفش

Ту , то зинҳор , аз он дунон набошӣ

تو، تا زنهار، از آن دونان نباشی

Ки эшон ҷумла нодонанду аъамаш

که ایشان جمله نادانند و اعمش

Бкўӣ ошиқон биншин ва хуш бош

بکوی عاشقان بنشین و خوش باش

Баҳри ҳолат ки софии беҳтар аз ғаш

بهر حالت که صافی بهتر از غش

Чунон зад оташам , қосим , забона

چنان زد آتشم، قاسم، زبانه

Ки раҳи байн хирад нашнохт ғӯраш

که ره بین خرد نشناخت غورش