Паҳлавӣ хонон ғазал мехонд дӯш

پهلوی خوانان غزل می خواند دوش

ӯ бахуди машғӯл ва ҷонҳо ба хурӯш

او بخود مشغول و جانها به خروش

Дар ҳақиқати ҷумла ҷонҳо якеаст

در حقیقت جمله جانها یکیست

Аз ҳақиқат бар гирифтам рӯй пӯш

از حقیقت بر گرفتم روی پوش

Ошиқон дар ҷом ме мустағриқанд

عاشقان در جام می مستغرقند

Аз малик овоз меояд бигӯаш

از ملک آواز می آید بگوش

Солҳо шуд роз медорам нигоҳ

سالها شد راز می دارم نگاه

Деги мардон солҳо ояд Биҷӯш

دیگ مردان سالها آید بجوش

Бе талаби ҷустӣ , нишоед роҳ рафт

بی طلب جستی، نشاید راه رفت

Гар нае Хизрӣ , чу Искандар бакӯш

گر نه ای خضری، چو اسکندر بکوش

Хрқҳоро дар гарав кардани бамӣ

خرقها را در گرو کردن بمی

Саҳл бошад пеши ринди бодаи нӯш

سهل باشد پیش رند باده نوش

Қосимӣ , арши худоро ҳаср нест

قاسمی، عرش خدا را حصر نیست

Мстўӣ ҳар ҷои босаммӣ бар ърўш

مستوی هر جا باسمی بر عروش