Воридоти ошиқон каз ишқ меояд бигӯаш

واردات عاشقان کز عشق می آید بگوش

Ишқ мегуяд : бигӯ ва ақл мегуяд : хамӯш !

عشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!

Дар биёбони тмнии лоф мастӣ ме зананд

در بیابان تمنی لاف مستی می زنند

Оқилони софи паймо , ошиқони дарди нӯш

عاقلان صاف پیما، عاشقان درد نوش

То қиёмат гар кунам шарҳаш наёяд дар баён

تا قیامت گر کنم شرحش نیاید در بیان

Рози сари мисатон тавон донист аз бонги сурӯш

راز سر مستان توان دانست از بانگ سروش

Воъизу зоҳид басӣ дидам зи ҳирси ҷом май

واعظ و زاهد بسی دیدم ز حرص جام می

Хрқҳо карда гарав дар хонҳои май фуруш

خرقها کرده گرو در خانهای می فروش

Гар ҳамеи хоҳӣ ки сари ошиқӣ пайдо шавад

گر همی خواهی که سر عاشقی پیدا شود

Ҳамчуи абрии бонг май зан , ҳамчуи дарё май хурӯш

همچو ابری بانگ می زن، همچو دریا می خروش

Зоҳидӣ дидам хароби афтода , гуфтам : зоҳдо

زاهدی دیدم خراب افتاده، گفتم: زاهدا

Сар магардон аз тариқат , сари худро бози пӯш

سر مگردان از طریقت، سر خود را باز پوش

Ошиқон чун қосимии ҳайрони ҳикмат монда анд

عاشقان چون قاسمی حیران حکمت مانده اند

То кӣ оради ҳукми ваҳдати бодаи моро Биҷӯш ?

تا کی آرد حکم وحدت باده ما را بجوش؟