Риндем ва ошиқему ҷаҳони сӯзу ҷомаи чок

رندیم و عاشقیم و جهان سوز و جامه چاک

Бо давлати ғами ту зи фикри ҷаҳон чаҳ бок ?

با دولت غم تو ز فکر جهان چه باک؟

Бебок меравад дили мо дар раҳи фано

بی باک می رود دل ما در ره فنا

Чун шавқ ғолибаст , чаҳ андеша аз ҳалок ?

چون شوق غالبست، چه اندیشه از هلاک؟

Ҷон маст ҳайратаст , ки ҳасанӣаст длФриб

جان مست حیرتست، که حسنیست دلفریب

Дил ғарқ мастӣаст , ки ишқӣаст хашмнок

دل غرق مستیست، که عشقیست خشمناک

Сад лолаи зори ишқи з хокистарам дамид

صد لاله زار عشق ز خاکسترم دمید

То сӯхтами зи оташи савдои ёри пок

تا سوختم ز آتش سودای یار پاک

Баъд аз вафоти ман чу бхокм гузар кунӣ

بعد از وفات من چو بخاکم گذر کنی

Берун кунам бҳҷри ту сар аз даруни хок

بیرون کنم بهجر تو سر از درون خاک

Мисатони ҷоми ишқ ту буданд ақлу дайн

مستان جام عشق تو بودند عقل و دین

Зон пештар ки бодау ангур буду ток

زان پیشتر که باده و انگور بود و تاک

Қосими ббўии меҳри ту зиндааст дар ҷаҳон

قاسم ببوی مهر تو زنده است در جهان

ё ғояи аломонӣ , ё мҳҷтии Фдок » !

یا غایة الامانی، یا مهجتی فداک »!