Аз шабистони азал , то бомдоди обу гул

از شبستان ازل، تا بامداد آب و گل

Бо ту мебудаст ҷонам , бе ту кӣ будаст дил ?

با تو می بودست جانم، بی تو کی بودست دل؟

Амр бас номумкинаст аз ошиқӣ кардани ҳазар

امر بس ناممکنست از عاشقی کردن حذر

Ишқ султонӣаст , ҳукмаши бараду олами муштамил

عشق سلطانیست، حکمش برد و عالم مشتمل

Воъзо ,гар нуктае аз ишқ майдонӣ бигӯӣ

واعظا، گر نکته ای از عشق میدانی بگوی

Раҳм кун бар мо ва бигузар зини ҳикоёти ммл

رحم کن بر ما و بگذر زین حکایات ممل

Гар турои айн аён бошад бибинӣ ошкор

گر ترا عین عیان باشد ببینی آشکار

Файзи ҳақро дам бидам , соъати бсоъти муттасил

فیض حق را دم بدم، ساعت بساعت متصل

Ҳар касеро аз худои ҳзисти андари қадар ӯ

هر کسی را از خدا حظیست اندر قدر او

Роҳи аҳли дил ҷудо бошад зи роҳи мустадал

راه اهل دل جدا باشد ز راه مستدل

Аз самоъи қавли хориҷи ҷон ва дилҳо тира шуд

از سماع قول خارج جان و دلها تیره شد

Ҷон ва дилҳо орзӯ дорад самоъи муътадил

جان و دلها آرزو دارد سماع معتدل

Қобилӣ бояд ки то аз ҳақ кунад файзии қабул

قابلی باید که تا از حق کند فیضی قبول

Чун ки мумкин нест ҳаргизи фоилӣ бе мунфаил

چون که ممکن نیست هرگز فاعلی بی منفعل

Зикри ҷон ҳар касе исмӣаст аз асмои ҳақ

ذکر جان هر کسی اسمیست از اسمای حق

Зикри Аҳмад « ёмъз »у зикри шайтон « ёмзл »

ذکر احمد «یامعز» و ذکر شیطان «یامذل »

Қосимӣ , чун оташи дил тез шуд , даракаши забон

قاسمی، چون آتش دل تیز شد، درکش زبان

Кӯҳи оҳанро бисӯзад чун ки гардад муштаал

کوه آهن را بسوزد چون که گردد مشتعل