Чанд азин аФсонҳои хоку об ?

چند ازین افسانهای خاک و آب؟

Дар талаби дорӣ , рух аз дарёи мтоб

در طلب داری، رخ از دریا متاب

Чанд гардии кӯҳу саҳро аз ҳавас ?

چند گردی کوه و صحرا از هوس؟

Пеш « ҳў » о « анаи ҳасани алмоб »

پیش «هو» آ «انه حسن المآب »

Чун ҳиҷоби худ туе , бигузар зи худ

چون حجاب خود تویی، بگذر ز خود

То бибинӣ рӯй ӯро бе ҳиҷоб

تا ببینی روی او را بی حجاب

Бо ту чун гӯям ? чаҳ гӯям ? эй азиз

با تو چون گویم؟ چه گویم؟ ای عزیز

Мавҷи дарёро ндонӣ аз сароб

موج دریا را ندانی از سراب

Раҳравони рафтанди раҳро ростӣ

رهروان رفتند ره را راستی

Ту чунин хуши хуфта дар зилли саҳоб

تو چنین خوش خفته در ظل سحاب

То бидидам рӯй он султони ҳасан

تا بدیدم روی آن سلطان حسن

Хобро ҳаргиз намебайнам бихоб

خواب را هرگز نمی بینم بخواب

Ҷони мардуми толиби қишри хасис

جان مردم طالب قشر خسیس

Ҷони қосими толиби лаби лбоб

جان قاسم طالب لب لباب