Суханӣ меравад ба сидқу савоб

سخنی می رود به صدق و صواب

Ҷони олами туе , ба ҷон дарёб

جان عالم تویی، به جان دریاب

Ҷумлаи заррот рӯ бидон сӯйанд

جمله ذرات رو بدان سویند

Ки туе ҷумларо млозу моб

که تویی جمله را ملاذ و مآب

Бо ту касро баробарӣ нарасад

با تو کس را برابری نرسد

Ки туе марҷаъи савобу уқоб

که تویی مرجع ثواب و عقاب

Дилу ҷонро куҷо кунад равшан ?

دل و جان را کجا کند روشن؟

Зоҳиди мурда , воъиз дар хоб

زاهد مرده، واعظ در خواب

Саъй кун , саъй , то буруни оре

سعی کن، سعی، تا برون آری

Киштии умри хеш аз ғарқоб

کشتی عمر خویش از غرقاب

Қосимӣ , умр нозанин бигузашт

قاسمی، عمر نازنین بگذشت

Ба шитобаст умри мо , башитоб

به شتابست عمر ما، بشتاب