Суханӣ меравад бўҷаҳи савоб

سخنی می رود بوجه صواب

Ҳама қишранду дӯсти лаби лбоб

همه قشرند و دوست لب لباب

Дӯст дар парда май намояд рӯй

دوست در پرده می نماید روی

Дили мо чок мезанад ҷлбоб

دل ما چاک می زند جلباب

Моу дилдор хуш нишаста баҳам

ما و دلدار خوش نشسته بهم

« ағлқи албоб , аиҳо албўоб »

«اغلق الباب، ایها البواب »

Аз худо раҳматӣаст пинҳонӣ

از خدا رحمتیست پنهانی

Дили бедору дида бе хоб

دل بیدار و دیده بی خواب

Ҳарчӣ ояд аз он ҳабиби қулӯб

هرچه آید از آن حبیب قلوب

Ҷумла ваҳйаст , ё варои ҳиҷоб

جمله وحیست، یا ورای حجاب

Дар шодӣ ва дидани дилдор

در شادی و دیدن دلدار

Бигушоӣ , эй муфаттиҳи алобўоб

بگشای، ای مفتح الابواب

Қосимӣ , ин муқаллидон кӯранд

قاسمی، این مقلدان کورند

Раҳ набенанд дар хитобу савоб

ره نبینند در خطاب و صواب