Дӯши он маи ду ҳафта дастам гирифт , дастам

دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستم

Дастон намудем , аммо аз арбадаи нҷстм

دستان نمودم، اما از عربده نجستم

Гуфтам бадви давидам , гирд аз раҳаш надидам

گفتم بدو دویدم، گرد از رهش ندیدم

Ҳарчанд худ надидам дар шӯру ғлғлстм

هرچند خود ندیدم در شور و غلغلستم

Дар арбадааст умрии ин ақлу ишқ бо ҳам

در عربده است عمری این عقل و عشق با هم

Чун рӯй дӯст дидам аз арбадаи брстм

چون روی دوست دیدم از عربده برستم

Гуҳи қайд нур будам , гуҳи қайди нори сӯзон

گه قید نور بودم، گه قید نار سوزان

Чун ҷамъият бидидам , аз нуру нори рустам

چون جمعیت بدیدم، از نور و نار رستم

Соқӣ , биор ҷомӣ , аз баҳри нотамомӣ

ساقی، بیار جامی، از بهر ناتمامی

Ҷомӣ бидиҳ бадастам , чун ринд ва май пурситам

جامی بده بدستم، چون رند و می پرستم

эй ҷони ҷони ҷонон , эй рӯҳи рӯҳу райҳон

ای جان جان جانان، ای روح روح و ریحان

Аз пои аўФтодм , ҷомӣ бидиҳ бадастам

از پای اوفتادم، جامی بده بدستم

Қосими ббохти ҷонро , як борагии ҷаҳон ро

قاسم بباخت جان را، یک بارگی جهان را

Машкан ту арзи моро ,гар тавбае шикастам

مشکن تو عرض ما را، گر توبه ای شکستم