Серум сабзасту лаби хандону айш ҷовдон дорам

سرم سبزست و لب خندان و عیش جاودان دارم

Маконамро чаҳ май пурсӣ ? макон дар ломакон дорам

مکانم را چه می‌پرسی؟ مکان در لامکان دارم

Агар болой ҳар дунӣ нишинам таънаи камтари зан

اگر بالای هر دونی نشینم طعنه کمتر زن

Ки ман болои ҳафт ахтари макон ва ошён дорам

که من بالای هفت اختر مکان و آشیان دارم

Марои гӯйӣ ки : ганҷи ҷовдонӣ дар ту макнунаст

مرا گویی که: گنج جاودانی در تو مکنونست

Ман аз ганҷи аёнӣ дар наоне сад нишон дорам

من از گنج عیانی در نهانی صد نشان دارم

На он муштоқ дар шӯрам ки пиндории азуи даврам

نه آن مشتاق در شورم که پنداری ازو دورم

Ҷамолашро чу май байнами ҳамаи айн аён дорам

جمالش را چو می‌بینم همه عین عیان دارم

Биё , эй сӯфии худбин , ба худ мангар , ба ман дарбайни

بیا، ای صوفی خودبین، به خود منگر، به من دربین

Ки ман аз лиззати ишқаши ҳаёт ҷовдон дорам

که من از لذت عشقش حیات جاودان دارم

Маро дар баҳр андозӣу гӯйӣ : зуди беруни шӯ

مرا در بحر اندازی و گویی: زود بیرون شو

Шавам берун ба қавли ту валикини бим ҷон дорам

شوم بیرون به قول تو ولیکن بیم جان دارم

Бигӯ , эй қосими мискин : чаҳҳо дорӣ ? чаро дорӣ ?

بگو، ای قاسم مسکین: چه‌ها داری؟ چرا داری؟

Ки ман ин ишқи пинҳонӣ аз он ҷон ҷаҳон дорам

که من این عشق پنهانی از آن جان جهان دارم