Ин анояти азалӣ буд ки раҳ пурседем

این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیم

Венаи ҳидояти абадии гашт ки рӯяти дидем

وین هدایت ابدی گشت که رویت دیدیم

Ҳамчуи булбули зи ғам рӯй ту гирён будем

همچو بلبل ز غم روی تو گریان بودیم

Чун гул рӯй ту дидем чу гул хандидем

چون گل روی تو دیدیم چو گل خندیدیم

Бҳўоиӣ ки нишонеи з ту ёбем магар

بهوایی که نشانی ز تو یابیم مگر

Ҳамчуи паргори басари гирди ҷаҳони гардидем

همچو پرگار بسر گرد جهان گردیدیم

Ҷузи таманнои ту ҳаззии з ҷаҳон нагирифтем

جز تمنای تو حظی ز جهان نگرفتیم

Ғайри савдои ту судии бҷҳони нгзидим

غیر سودای تو سودی بجهان نگزیدیم

Мадади ишқи ту хоҳеми бҳрҳол ки ҳаст

مدد عشق تو خواهیم بهرحال که هست

Умрҳо рафт ки мо дар пай ин таъйидем

عمرها رفت که ما در پی این تاییدیم

Гар ту гӯйӣ : бтмнои ман аз дайни баргард

گر تو گویی: بتمنای من از دین برگرد

Дайн бибозем , чаро дар ғам ин тақлидем ?

دین ببازیم، چرا در غم این تقلیدیم؟

Пеш рафтем бомед висолӣ ки нашуд

پیش رفتیم بامید وصالی که نشد

Боз гаштем , бхҷлти пас срхоридим

باز گشتیم، بخجلت پس سرخاریدیم

Иди дидори ту як рӯзи насиб ҷон шуд

عید دیدار تو یک روز نصیب جان شد

Умрҳо рафт ки мо мунтазир он идем

عمرها رفت که ما منتظر آن عیدیم

Қосимӣ , нест ҳиҷобӣ , дили худро бозор

قاسمی، نیست حجابی، دل خود را بازآر

Худ ҳиҷобем дарин роҳ , з худ тарсидем

خود حجابیم درین راه، ز خود ترسیدیم