Ҷоно , биҷуз аз ту кас надорем

جانا، بجز از تو کس نداریم

Вази лутфи ту бас умедворем

وز لطف تو بس امیدواریم

Мо буии ту аз азал шунидем

ما بوی تو از ازل شنیدیم

То рӯзи абад дар интизорем

تا روز ابد در انتظاریم

Гӯйанд бмо : шумо чаҳ қавмед ?

گویند بما: شما چه قومید؟

Қавмӣ ки азу басар надорем

قومی که ازو بسر نداریم

Бо ақли маъоди ошноӣам

با عقل معاد آشناییم

Вази ақл маош барканорем

وز عقل معاش برکناریم

Дар орзӯӣ висол мастем

در آرزوی وصال مستیم

Дар шеваи ишқ бе қарорем

در شیوه عشق بی قراریم

Гуфтам ки : хуморами азмит , гуфт :

گفتم که: خمارم ازمیت، گفت :

Аз баҳри хумори ту хами орем

از بهر خمار تو خم آریم

Қосим , бкҷо рӯем азин дар ?

قاسم، بکجا رویم ازین در؟

Ба зон набӯд ки ҷон сипорем ?

به زان نبود که جان سپاریم؟