Мо ошиқу ринду покбозим

ما عاشق و رند و پاکبازیم

Дар қиблаи ишқ дар намозем

در قبله عشق در نمازیم

Дар сӯз бимонадаем чун авд

در سوز بمانده ایم چون عود

Дар чанг ғамем , то чаҳ созем ?

در چنگ غمیم، تا چه سازیم؟

То заррае аз вуҷӯд боқӣаст

تا ذره ای از وجود باقیست

Дар бута ишқ ме гудозем

در بوته عشق می گدازیم

Моро саги кӯй хештан хонд

ما را سگ کوی خویشتن خواند

Шояд ки бад-ӣн шараф бинозем

شاید که بدین شرف بنازیم

Ҳарчанд ҳабиб ноз дорад

هرچند حبیب ناز دارد

Мо мӯътакиф дар ниёзем

ما معتکف در نیازیم

Риндему қиморбоз , аммо

رندیم و قمارباز، اما

Дар шшдри ишқ каж набозем

در ششدر عشق کژ نبازیم

Бар ҷон чу арғунуни қосим

بر جان چو ارغنون قاسم

Сад парда роз ме навозем

صد پرده راز می نوازیم