Гарчи дар таври шариъати ҳамаи мأмўроним

گرچه در طور شریعت همه مأمورانیم

Лек дар ғӯри ҳақиқати ҳамаи мо мироним

لیک در غور حقیقت همه ما میرانیم

Ҳаст умедӣ ки банногоҳ бмқсўд расем

هست امیدی که بناگاه بمقصود رسیم

Ки дарин роҳ наранҷем ва наме рнҷоним

که درین راه نرنجیم و نمی رنجانیم

Гарчи роҳ хатараст ин ва таваккул кардем

گرچه راه خطرست این و توکل کردیم

Мураккаби ҷони бсркўӣ бало ме ронем

مرکب جان بسرکوی بلا می رانیم

Носҳо , дар шаб ва дар рӯз дуо ме гӯйем

ناصحا، در شب و در روز دعا می گوییم

То барӣ аз сари мо соя , ки мо мстоним

تا بری از سر ما سایه، که ما مستانیم

Мавҷи тӯфони з дилам хост , чаҳ созам ? чаҳ кунам ?

موج توفان ز دلم خاست، چه سازم؟ چه کنم؟

Ки дарин мавҷи балои ғарқа ин тӯфонем

که درین موج بلا غرقه این توفانیم

Ҳаст умедӣ ки бФрёди рисии ин ҷон ро

هست امیدی که بفریاد رسی این جان را

Он замонӣ ки зи ҳиҷрони ту андар монем

آن زمانی که ز هجران تو اندر مانیم

Гуфт дилдор ки : қосим , мангар ҷой дигар

گفت دلدار که: قاسم، منگر جای دگر

Ҳама моием , агар дард , агар дармонем

همه ماییم، اگر درد، اگر درمانیم