Ту ҷону дили мое , ман васфи ту чун гӯям ?

تو جان و دل مایی، من وصف تو چون گویم؟

Бе чун ва чаро гӯям : дар васфи ту чун гӯям

بی چون و چرا گویم: در وصف تو چون گویم

Гуҳ дар талаби ишқат май уфтам ва май хезам

گه در طلب عشقت می افتم و می خیزم

Гуҳ аз сифат ҳасанат мегарем ва ме мӯем

گه از صفت حسنت می گریم و می مویم

Ҳар чанд ки баҳрами ман , на ҷӯй ва на наҳирам ман

هر چند که بحرم من، نه جوی و نه نهرم من

Ман о б ҳаёт , эй ҷон , аз ҷом ту ме ҷӯям

من آ ب حیات، ای جان، از جام تو می جویم

Бӯеи зи сар зулфат оварад сабои ногуҳ

بویی ز سر زلفت آورد صبا ناگه

Ошуфта он бӯем , бар буии ту май пўим

آشفته آن بویم، بر بوی تو می پویم

Саргаштау саргардон , дар кӯии ту , эй ҷонон

سرگشته و سرگردان، در کوی تو، ای جانان

Ошуфтаи он зулфам , девона он рӯем

آشفته آن زلفم، دیوانه آن رویم

Носеҳ , чаҳ диҳии пандам ? нагушӯд аз он бандам

ناصح، چه دهی پندم؟ نگشود از آن بندم

Ту масти ҳавои худ , ман маст ме ӯем

تو مست هوای خود، من مست می اویم

Қосими зи ту ҳайрон шуд , дар ҳалқа мисатон шуд

قاسم ز تو حیران شد، در حلقه مستان شد

Аз давлати дарди ту рухсора бхўн шавем

از دولت درد تو رخساره بخون شویم