эй нури дилу дидаи вои зубдаи аъён

ای نور دل و دیده وای زبده اعیان

Борӣ гузарӣ кун басари чашмаи ҳайвон

باری گذری کن بسر چشمه حیوان

ӯ об ҳаётаст , азу чора набошад

او آب حیاتست، ازو چاره نباشد

ӯ қибла ҷонаст , азу рӯй магардон

او قبله جانست، ازو روی مگردان

Майли ту бмстист , зиҳии лиззати мастӣ !

میل تو بمستیست، زهی لذت مستی!

Чашмони ту мустанад , хушо ҳолати мисатон !

چشمان تو مستند، خوشا حالت مستان!

То рӯй ту дидам зи сари шавқу маваддат

تا روی تو دیدم ز سر شوق و مودت

То арши расониди дилами қҳқаҳи ҷон

تا عرش رسانید دلم قهقه جان

Ишқ ту хуморасту лабати соқии ҷонҳо

عشق تو خمارست و لبت ساقی جانها

Зулфат шаб қадарасту рахти шамъи шабистон

زلفت شب قدرست و رخت شمع شبستان

Бо ақл магӯӣед ҳикояти зи фароғат

با عقل مگویید حکایت ز فراغت

Аз ишқ мапурсед ҳадиси сару сомон

از عشق مپرسید حدیث سر و سامان

Машғӯлӣ ҳар дили бҳўоиӣу велоӣ

مشغولی هر دل بهوایی و ولایی

Дар ҳасани ҷаҳонгири ту қосим шудаи ҳайрон

در حسن جهانگیر تو قاسم شده حیران