Бо ҳеҷ расед ин сифати бодаи фурӯашон

با هیچ رسید این صفت باده فروشان

Доими зи сар суд шавад мояи гурезон

دایم ز سر سود شود مایه گریزان

То каши з чаҳ бошад ? магар аз боғ биҳиштаст ?

تا کش ز چه باشد؟ مگر از باغ بهشتست؟

Хнбш чаҳ мақомаст ? бигӯ : равзаи ризвон

خنبش چه مقامست؟ بگو :روضه رضوان

Андари таҳ хам чист , бигӯ : дардии дардаст

اندر ته خم چیست، بگو: دردی دردست

Хишти сар хам чист ? бигӯ : лаъли Бадахшон

خشت سر خم چیست؟ بگو: لعل بدخشان

Ҳаркас ки хӯрд бода кунад арбадаи оғоз

هرکس که خورد باده کند عربده آغاز

Ва он кас ки нахурдаст талаби кору хурушон

و آن کس که نخوردست طلب کار و خروشان

Дар бодаи фурӯшӣ дар май ҳосил мо нест

در باده فروشی در می حاصل ما نیست

Ҷузи наърау фарёд ва хурӯшидани мисатон

جز نعره و فریاد و خروشیدن مستان

Аз суду зиёни ғулғул мастона тамомаст

از سود و زیان غلغل مستانه تمامست

Хуши наъраи мастона ! хушо ҳолати риндон !

خوش نعره مستانه! خوشا حالت رندان!

Хнбш блқб гуфтам ва сарпӯш бидон хам

خنبش بلقب گفتم و سرپوش بدان خم

Неи хами суфолина , бигӯ лаҷаи Аммон

نی خم سفالینه، بگو لجه عمان

эй ҷон , ҳамаи ҳушёрии ту ғоят баъдаст

ای جان، همه هشیاری تو غایت بعدست

То маст нагардӣ нашавад кори ту осон

تا مست نگردی نشود کار تو آسان

Ҳон ! то нанаҳй пои дарин роҳи бғФлт

هان! تا ننهی پای درین راه بغفلت

Чун ғарқаи бхўннди дарин кӯчаи далерон

چون غرقه بخونند درین کوچه دلیران

Ҳар рӯзи з рӯй дигарам рӯй намояд

هر روز ز روی دگرم روی نماید

Пас шона занад зулф ки шанаст дарин шан

پس شانه زند زلف که شانست درین شان

Қосим , ҳам мардони худо маст хамӯшанд

قاسم، هم مردان خدا مست خموشند

Ҳон ! то накунӣ ғулғула дар базм хамӯшон

هان! تا نکنی غلغله در بزم خموشان