Ҳаёти тани з ҷон омад , ҳаёти ҷони зи ҷони ҷон

حیات تن ز جان آمد، حیات جان ز جان جان

Зиҳии ҳикмат , зиҳии қудрат , зиҳии султони ҷовидон !

زهی حکمت،زهی قدرت، زهی سلطان جاویدان!

Чаҳ маҳрӯмӣ ? чаҳ маҳҷӯбӣ ? ки андари олами хӯбӣ

چه محرومی؟ چه محجوبی؟ که اندر عالم خوبی

Дилат нурӣ намебинад бғир аз арсаи имкон

دلت نوری نمی بیند بغیر از عرصه امکان

Гадоӣ кун з ҳар ҷомӣ , ки то ёбии саранҷомӣ

گدایی کن ز هر جامی، که تا یابی سرانجامی

Магар вақте бадасти ореи зи файзи маҷлиси мисатон

مگر وقتی بدست آری ز فیض مجلس مستان

Тбро кун зи мо ва ман , дро дар водии эмин

تبرا کن ز ما و من، درآ در وادی ایمن

Бибин равшантар аз равшани чароғи Мӯсои умрон

ببین روشن تر از روشن چراغ موسی عمران

Биё , соқӣ , бидиҳ ҷомӣ , бифармо лутфу анъомӣ

بیا، ساقی، بده جامی، بفرما لطف و انعامی

Бҷон омад дили тангами зи дасти ақли саргардон

بجان آمد دل تنگم ز دست عقل سرگردان

зи ҷоми ишқи ҳайронам , сар аз по во наме донам

ز جام عشق حیرانم، سر از پا وا نمی دانم

Зиҳии ишқу зиҳии мастӣ , зиҳии ҳайрат , зиҳии ҳайрон !

زهی عشق و زهی مستی، زهی حیرت، زهی حیران!

Биё , қосим агар софӣ , зи ҳикматҳо чаҳ май лофӣ ?

بیا، قاسم اگر صافی، ز حکمت ها چه می لافی؟

Ҳакямон дар раҳи ҷонон ба бурҳонанд саргардон

حکیمان در ره جانان به برهانند سرگردان