Гар шер нае , бигузар азин бешаи шерон

گر شیر نه ای، بگذر ازین بیشه شیران

Коғштаҳи бхўннди дарин кӯчаи далерон

کاغشته بخونند درین کوچه دلیران

эй хоҷа , қадам дар ҳарами итрати мо на

ای خواجه، قدم در حرم عترت ما نه

То рои ту равшан шавад ва рӯй ту тобон

تا رای تو روشن شود و روی تو تابان

Дар бодияи ишқи ту ҳайрати здгоним

در بادیه عشق تو حیرت زدگانیم

Ҳайронтар аз онем ки гӯйанд ки : ҳайрон !

حیران تر از آنیم که گویند که: حیران!

Зоҳид чаҳ хабари дорӣ аз аҳволи дили мо ?

زاهد چه خبر داری از احوال دل ما؟

Дар лаҷа баҳрем ва ту дар соҳили Аммон

در لجه بحریم و تو در ساحل عمان

Мо бо ғам хешем ва ту бо ғуссаи хешӣ

ما با غم خویشیم و تو با غصه خویشی

Ин бахши қаландар буду роҳи биёбон

این بخش قلندر بود و راه بیابان

Ҳам мураккаби мақсӯд бмнзл бирасонанд

هم مرکب مقصود بمنزل برسانند

Онҳо ки надоранд дарин роҳи ғами ҷон

آنها که ندارند درین راه غم جان

Зоҳид , бирав аз кӯчаи риндон , бсломт

زاهد، برو از کوچه رندان، بسلامت

Мо мард висолем , магӯ қиссаи ҳиҷрон

ما مرد وصالیم، مگو قصه هجران

Дар кӯчаи ушшоқ , чу ое , бодб бош

در کوچه عشاق، چو آیی، بادب باش

Мисатон харобанд , магӯ аз сару сомон

مستان خرابند، مگو از سر و سامان

Гуфтам ки : ғарибам , пас азон перу фақирам

گفتم که: غریبم، پس ازان پیر و فقیرم

Гуфтанд ки : бурнои шӯй аз ҳиммати перон

گفتند که: برنا شوی از همت پیران

Дар кӯии ту сайлоби сиришкам мададӣ кард

در کوی تو سیلاب سرشکم مددی کرد

То лолау райҳони дамад аз ҷавдати борон

تا لاله و ریحان دمد از جودت باران

Мо раҳ бтў дорем бҳрҳол ки ҳастем

ما ره بتو داریم بهرحال که هستیم

Мо банда рӯй ту , зи мо рӯй магардон

ما بنده روی تو، ز ما روی مگردان

эй қосим , агар каъба мақсӯд муродаст

ای قاسم، اگر کعبه مقصود مرادست

Дар роҳ ҳарираст ҳамаи хори муғелон

در راه حریرست همه خار مغیلان