Муқарарасту муайяни бҳҷту бурҳон

مقررست و معین بحجت و برهان

Ки : ғайри дӯст касе нест дар макину макон

که: غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان

Ҳазор бор бигуфтам , ҳазор бори ҳазор

هزار بار بگفتم، هزار بار هزار

Ки : қадар худ бишнос , эй хулосаи даврон

که: قدر خود بشناس، ای خلاصه دوران

Нахусти манзалат « аллоҳ » гӯй ва хуш ме бош

نخست منزلت «الله » گوی و خوش می باش

Бигӯ ба манзили сонӣ ки : « илми алқуръон »

بگو به منزل ثانی که: «علم القرآن »

Бҷони дӯст , ки як қиссаро мусаллами дор

بجان دوست، که یک قصه را مسلم دار

Муҳамадаст амин ва худост дори амон

محمدست امین و خداست دار امان

Бидон зи машраби ирфон ҳаёт магӯ ҷони ёбӣ

بدان ز مشرب عرفان حیات مگو جان یابی

Ки айн об ҳаётаст машраби ирфон

که عین آب حیاتست مشرب عرفان

Дигар зи ақл ҳикоят магӯ дар ин маҷлис

دگر ز عقل حکایت مگو در این مجلس

Ҳазор ақли бики ҷӯи бмҷлси мисатон

هزار عقل بیک جو بمجلس مستان

Биё бигӯаш дили ошиқона хуш бишинав :

بیا بگوش دل عاشقانه خوش بشنو:

Ки шавқ ва шӯриш ишқаст дар замину замон

که شوق و شورش عشقست در زمین و زمان

Бақадр ишқ буд ҷоҳ , ҳар куҷо бошад

بقدر عشق بود جاه، هر کجا باشد

Чаҳ ҷои ҳишмати ҷамшеду маликати хоқон ?

چه جای حشمت جمشید و ملکت خاقان؟

Бошкору ниҳон қосимӣ гуяд

بآشکار و نهان قاسمی گوید

Ки : ишқ дӯст баварзед ошкору ниҳон

که: عشق دوست بورزید آشکار و نهان