Ид ва бар қандони туе , эй ҷони ҷони ҷони ман

عید و بر قندان تویی، ای جان جان جان من

Сад ҳазорон ҷони фидои ид ва бар қандони ман

صد هزاران جان فدای عید و بر قندان من

Ман дар он ҳасани ҷаҳонгири ту ҳайрон монда ам

من در آن حسن جهانگیر تو حیران مانده‌ام

Вази ҷунуни ман ҷаҳонии марду зани ҳайрони ман

وز جنون من جهانی مرد و زن حیران من

Ҳамчуи зарра дар самоъ оянд пеши офтоб

همچو ذره در سماع آیند پیش آفتاب

Гар ба кӯии ошиқони ое , ки кӯи мисатони ман ?

گر به کوی عاشقان آیی، که کو مستان من؟

Аз висолати ҷон фано шуд , дил ба ком худ расед

از وصالت جان فنا شد، دل به کام خود رسید

Зон кароматҳо чаҳ кам ? эй ганҷ бе поёни ман

زان کرامت‌ها چه کم؟ ای گنج بی‌پایان من

Неки маҳҷӯрам , магари васлат ба фарёдам расад

نیک مهجورم، مگر وصلت به فریادم رسد

То ҳаётӣ ёбад аз ту ҷони саргардони ман

تا حیاتی یابد از تو جان سرگردان من

эй сарвари ҷони ман аз оташи савдои ту

ای سرور جان من از آتش سودای تو

эй камоли дайни ман ваии равнақи имони ман

ای کمال دین من وی رونق ایمان من

Пой то сари қосимии мустағриқи эҳсони тест

پای تا سر قاسمی مستغرق احسان تست

Кони эҳсонҳо туе , шобош , эй султони ман !

کان احسان‌ها تویی، شاباش، ای سلطان من!