Аз аёнгар воқифӣ , бигузар зи айн

از عیان گر واقفی، بگذر ز عین

« ин тмшӣ ? ин тмшӣ ? ин ин » ?

«این تمشی؟ این تمشی؟ این این »؟

« нҳни ақрб » гуфт « ман ҳабли алўрид »

«نحن اقرب » گفت «من حبل الورید»

Мақсади олами туе дар ншأтин

مقصد عالم تویی در نشأتین

Гар ту ?зина давр бош аз шини нафас

گر تو زینی دور باش از شین نفس

Ҳар ду бо ҳам рост ноед зину шин

هر دو با هم راست ناید زین و شین

То турои ҷаҳл ҷабалӣ ғолибаст

تا ترا جهل جبلی غالبست

Во ндонӣ шинро ҳаргизи зи зин

وا ندانی شین را هرگز ز زین

Сахти маҳрӯмӣу бас бебаҳра Эй

سخت محرومی و بس بی بهره ای

Чун мусаллат шуд язидат бар ҳусайн

چون مسلط شد یزیدت بر حسین

Шорби шурби худои ҷон ва диласт

شارب شرب خدا جان و دلست

Пеши хоҷаи сблтсту шориин

پیش خواجه سبلتست و شاریین

Қосимиро кӣ туоне дид рост ?

قاسمی را کی توانی دید راست؟

Чунки ғолиби гашт бар айни ту ғин

چونکه غالب گشت بر عین تو غین