« ҳмдллаҳ » гуфт раби Алъоламин
«حمدلله » گفت رب العالمین
Ман чаҳ гӯям то чаҳ ҳикматҳост ин ?
من چه گویم تا چه حکمت هاست این؟
Офтоб аз зарра мехоҳад мурод
آفتاب از ذره می خواهد مراد
Мстъон худ гуфт қавли мстъин
مستعان خود گفت قول مستعین
Чун дуо май хост аз ҳар перзан ?
چون دعا می خواست از هر پیرزن؟
Сайиди алсодоти фахри алмрслин
سید السادات فخر المرسلین
Ақди зулфаши тоб ва чин дорад басӣ
عقد زلفش تاب و چین دارد بسی
« атлбўои алълму луи болсин » бибин
«اطلبوا العلم و لو بالصین » ببین
Роҳ бас давраст , эй соҳиби қабул
راه بس دورست، ای صاحب قبول
Аз дар тақлид то айни алиқин
از در تقلید تا عین الیقین
Роҳро рафтанди мисатони азал
راه را رفتند مستان ازل
Омнин ва солимину ғонмин
آمنین و سالمین و غانمین
Дар пас девор ҳастӣ монда Эй
در پس دیوار هستی مانده ای
Охир , эй дил , то бкӣ бошӣ чунин ?
آخر، ای دل، تا بکی باشی چنین؟
Нақш худ бигзору нақши дӯсти гир
نقش خود بگذار و نقش دوست گیر
То бадонеи сар « хиролўорсин »
تا بدانی سر «خیرالوارثین »
Қосимӣ , дар пеши нозаш ҷон бидиҳ
قاسمی،در پیش نازش جان بده
Нози бурдани хуш буд зон нозанин
ناز بردن خوش بود زان نازنین