эй соқии ҷони бахши мо , як лаҳзаи моро бозҷӯ

ای ساقی جان بخش ما،یک لحظه ما را بازجو

Баҳраст ҷоми ҷони мо , моро зи тарафи ҷӯи мҷу

بحرست جام جان ما،ما را ز طرف جو مجو

Носеҳ қиёмат мекунад дар ваъз ва мо ҳайрат зада

ناصح قیامت می کند در وعظ و ما حیرت زده

Бас фориғем аз қавл ӯ , гӯ : ҳар чаҳ мехоҳӣ бигӯ

بس فارغیم از قول او، گو: هر چه می خواهی بگو

эй носеҳ , охир то бкии моро маломат мекунӣ ?

ای ناصح، آخر تا بکی ما را ملامت می کنی؟

Касро бъолми ғайри мо сангӣ наомад бар сабу

کس را بعالم غیر ما سنگی نیامد بر سبو

Дорад дилами дарюзае , бар хоки кӯяши бӯса Эй

دارد دلم دریوزه ای، بر خاک کویش بوسه ای

Каз хоки кӯй ӯ шавад рӯй марои сад обрӯ

کز خاک کوی او شود روی مرا صد آبرو

Гуфтам : « сиўрми ман суннӣ » гуфто : на сонири сини манӣ

گفتم:«سیورم من سنی » گفتا :نه سانیر سن منی

Гуфто : ду чашми равшанӣ : эй тарки масти тундху

گفتا: دو چشم روشنی: ای ترک مست تندخو

эй соқии боқии мо , ҷомӣ бмстон кун ато

ای ساقی باقی ما، جامی بمستان کن عطا

Чун пеши арбоби сафо олам наярзад як тсў

چون پیش ارباب صفا عالم نیرزد یک تسو

Онҷо ки ҳақ танҳо буд , мастии мо яғмо буд

آنجا که حق تنها بود، مستی ما یغما بود

Қосим , дигар чизеи мҷу , чун ёфтӣ ӯро ба ӯ

قاسم، دگر چیزی مجو، چون یافتی او را به او