Ту муҳӣтӣ ва дигарон ҳамаи ҷӯ

تو محیطی و دیگران همه جو

Ҳамаро рўбтст , аз ҳамаи рӯ

همه را روبتست، از همه رو

То сари мӯе аз ту брҷоист

تا سر مویی از تو برجایست

Набарӣ раҳ бадваст , яксар мӯ

نبری ره بدوست، یکسر مو

Бо ҳамаи ҳамдамӣ ва ҳам нафасӣ

با همه همدمی و هم نفسی

Ҳамаи ҷӯён ки : дӯсти кӯ , кӯ , кӯ ?

همه جویان که : دوست کو، کو، کو؟

Ҷумла дар ҷумлааст фии алҷмлаҳ

جمله در جمله است فی الجمله

Ҳамаро гар биҷӯе , аз ҳамаи ҷӯ

همه را گر بجویی، از همه جو

Нили мақсӯд дар фано омад

نیل مقصود در فنا آمد

Сари буна , ҷони буна , баҳонаи мҷу

سر بنه، جان بنه، بهانه مجو

Гар ту ғаввоси баҳри таҳқиқӣ

گر تو غواص بحر تحقیقی

Дар бдрёи талаб , мҷу аз ҷӯ

در بدریا طلب،مجو از جو

Гар ту бемори ишқи ҷононе

گر تو بیمار عشق جانانی

Қосимӣ , « лотбиби алои ҳў »

قاسمی، « لاطبیب الا هو »