эй оташи савдои ту дар кун факон андохта

ای آتش سودای تو در کن فکان انداخته

Ишқати шароби оташин дар ҷом ҷон андохта

عشقت شراب آتشین در جام جان انداخته

Дар масҷиди вдри хонқаҳ , оварда рӯй ҳамчуи ма

در مسجد ودر خانقه، آورده روی همچو مه

Вндри миёни суфиёни шӯр ва фиғон андохта

وندر میان صوفیان شور و فغان انداخته

Гуфта зи рози хештан бо суфиёни хонқаҳ

گفته ز راز خویشتن با صوفیان خانقه

Ин хирқаро бдридаҳ ва он тилсон андохта

این خرقه را بدریده و آن طیلسان انداخته

Дар боғу бустони омада , масту хиромони омада

در باغ و بستان آمده، مست و خرامان آمده

Хуши ғулғулӣ дар бӯстон аз булбулон андохта

خوش غلغلی در بوستان از بلبلان انداخته

Гашта бқҳри хештани андари миёни бӯстон

گشته بقهر خویشتن اندر میان بوستان

Аз бими қаҳрати ларза бар сар ва равон андохта

از بیم قهرت لرزه بر سر و روان انداخته

Ишқати шароб « ман лдн » аз ҷинси нав , дарди куҳан

عشقت شراب «من لدن » از جنس نو، درد کهن

Бар сафаҳои ломакони шакл макон андохта

بر صفه های لامکان شکل مکان انداخته

Гар оқилии як раҳ бибин дар шеваи шоҳи яқин :

گر عاقلی یک ره ببین در شیوه شاه یقین :

Май бар канори афтодау гул дар миён андохта

می بر کنار افتاده و گل در میان انداخته

Ишқати дам аз ҳикмат зада , дар шева иффат зада

عشقت دم از حکمت زده، در شیوه عفت زده

Шавқи ту ӯро оташӣ дар ин ва он андохта

شوق تو او را آتشی در این و آن انداخته

Гуфта : бобу нони мо ҳам « асқиўо » , ҳам « ашбъўо »

گفته: بآب و نان ما هم «اسقیوا»، هم «اشبعوا»

Дар ҷони қосими лиззатӣ аз об ва нон андохта

در جان قاسم لذتی از آب و نان انداخته