эй камолати наъти иззат дар ҷаҳон андохта

ای کمالت نعت عزت در جهان انداخته

Ҷони зи шавқи ту калла бар осмон андохта

جان ز شوق تو کله بر آسمان انداخته

Як сухан гуфта зар аз хештан бо булбулон

یک سخن گفته زر از خویشتن با بلبلان

Шӯру ғавғо дар замин ва дар замон андохта

شور و غوغا در زمین و در زمان انداخته

Ҳар замон аз ишқи рӯяти ақл дар шӯри омада

هر زمان از عشق رویت عقل در شور آمده

Ҷону дилро дар муҳӣт бекарон андохта

جان و دل را در محیط بی کران انداخته

Арғавонро гуфта : васл мо биёбӣ , ғам махӯр

ارغوان را گفته: وصل ما بیابی، غم مخور

Зини ҳикояти сад арақ бар арғавон андохта

زین حکایت صد عرق بر ارغوان انداخته

Қаъри дарёии камол аз ногаҳон мавҷӣ зада

قعر دریای کمال از ناگهان موجی زده

Мстъинро дар мақом мстъон андохта

مستعین را در مقام مستعان انداخته

Бенишонаст он ҳабиб , аммо барои бозёфт

بی نشانست آن حبیب، اما برای بازیافت

Сад ҳадис бо нишон дар бенишон андохта

صد حدیث با نشان در بی نشان انداخته

Як киришма карда бо худ аз барои хештан

یک کرشمه کرده با خود از برای خویشتن

Қосимиро дар балоӣ ҷовдон андохта

قاسمی را در بلای جاودان انداخته