То гирди моҳ , сунбули мишкӣни ниҳода Эй

تا گرد ماه‌، سنبل مشکین نهاده‌ای

Баси доғҳо ки бар дили мискини ниҳода Эй

بس داغ‌ها که بر دل مسکین نهاده‌ای

Бар оризи ту зулфи самани со чаҳ ҳикматаст ?

بر عارض تو زلف سمن سا چه حکمت است؟

Яъне ба ҷанби фотиҳаи омини ниҳода Эй

یعنی به‌جنب فاتحه آمین نهاده‌ای

Аз баҳри ғорати дилу дайни шикастагон

از بهر غارت دل و دین شکستگان

Бар симтар кулолаи заррини ниҳода Эй

بر سیم تر کلاله زرین نهاده‌ای

Кӯҳлии сети нўрбхши хаёли ҷамоли ту

کحلی‌ست نوربخش خیال جمال تو

Дар пардаҳои чашми худои байни ниҳода Эй

در پرده‌های چشم خدا‌بین نهاده‌ای

Ҷонҳо ҳаёт ёфт зи ҳасани каломи ту

جان‌ها حیات یافت ز حسن کلام تو

Дар зери лаб чаҳ шеваи ширини ниҳода Эй

در زیر لب چه شیوه شیرین نهاده‌ای

Он ҷони нозанини ту бар рӯй дил фурӯз

آن جان نازنین تو بر روی دل‌فروز

Тғрои машк бар гулу насрини ниҳода Эй

طغرای مشک بر گل و نسرین نهاده‌ای

Фарёди ҷони қосимӣ аз осмони гузашт

فریاد جان قاسمی از آسمان گذشت

Зини ҷаврҳо ки пешау ойини ниҳода Эй

زین جورها که پیشه و آیین نهاده‌ای