эй дили ушшоқро биравӣ ту шодӣ

ای دل عشاق را بروی تو شادی

Ғояти мақсӯд ва миннатҳои Муродӣ

غایت مقصود و منتهای مرادی

Дар дилами оташи ниҳодае , чаҳ тавон гуфт ?

در دلم آتش نهاده ای، چه توان گفت؟

Ҳарчӣ наҳодӣ биҷой хеш наҳодӣ

هرچه نهادی بجای خویش نهادی

Оташи ишқи ту буд бодии давлат

آتش عشق تو بود بادی دولت

Боди равонами фидои оташи бодӣ !

باد روانم فدای آتش بادی!

Давлати васл арча бас азим баландаст

دولت وصل ارچه بس عظیم بلندست

Аз ту тавон хостан , ки шоҳи ҷаводӣ

از تو توان خواستن، که شاه جوادی

Ҷумлаи зарроти маст нур таҷаллӣаст

جمله ذرات مست نور تجلیست

То ту зи хуршеди ҳасани пардаи кушодӣ

تا تو ز خورشید حسن پرده گشادی

Зулфи туро ҳар ки ёфт зол ва мзл шуд

زلف ترا هر که یافت ضال و مضل شد

Рӯй туро ҳар ки дид Меҳдӣу ҳодӣ

روی ترا هر که دید مهدی و هادی

Қосим , азин май бахуди мё , ки дареғаст

قاسم، ازین می بخود میا، که دریغست

Ҷониби меҳнат шудани зи маъдани шодӣ

جانب محنت شدن ز معدن شادی