Дилам аз ғуссаи ҳиҷрон ту дорад дардӣ

دلم از غصه هجران تو دارد دردی

Хастае , сӯхтае , ошиқи ғами прўрдӣ

خسته ای، سوخته ای، عاشق غم پروردی

Он чунонам зи фироқат ки миёни хӯнам

آن چنانم ز فراقت که میان خونم

Ғӯри ин қисса надонад дил ҳар номардӣ

غور این قصه نداند دل هر نامردی

Ишқро хастаи дилӣ бояду ҷони маҳзун

عشق را خسته دلی باید و جان محزون

Ишқ ворид нашавад бар дил ҳар бе дардӣ

عشق وارد نشود بر دل هر بی دردی

Ошиқам , ошиқ ва пайдо натавонам гуфтан

عاشقم، عاشق و پیدا نتوانم گفتن

Ки бар он хотир нозук биншинад гардӣ

که بر آن خاطر نازک بنشیند گردی

Қисмӣ дорам , эй дӯст , бҷон , бовар кун

قسمی دارم، ای دوست، بجان، باور کن

Ки : бибастон ҷаҳон чун ту надидам вирдӣ

که: ببستان جهان چون تو ندیدم وردی

Кист зоҳид ки дарин маҷлиси азу бояд гуфт ?

کیست زاهد که درین مجلس ازو باید گفت؟

Ҳарки гармаст нагӯяд сухан аз дилсардӣ

هرکه گرمست نگوید سخن از دلسردی

Бишинав аз қосим , агар бо ту сухан ме гуяд

بشنو از قاسم، اگر با تو سخن می گوید

Сухани покдлӣ , ошиқи фардӣ , мардӣ

سخن پاکدلی، عاشق فردی،مردی