эй дӯст , дилами роҳўси бодаи ҳмрост

ای دوست، دلم راهوس باده حمراست

Зон бодаи ҳмро ки дарав нур таҷаллост

زان باده حمرا که درو نور تجلاست

Мисатон харобем , сроз пой ндонем

مستان خرابیم، سراز پای ندانیم

Ин ҳайрату даҳшати ҳама аз ҷавдат саҳбост

این حیرت و دهشت همه از جودت صهباست

Хоҳии лақаб аз Хизр куну хоҳи масеҳо

خواهی لقب از خضر کن و خواه مسیحا

Ишқаст баҳри ҳол ки ӯ мҳиии мўтост

عشقست بهر حال که او محیی موتاست

эй хоҷа , агар маърифатӣ нест маҳоласт

ای خواجه، اگر معرفتی نیست محالست

Гар маърифатӣ ҳаст , насиб дил доност

گر معرفتی هست، نصیب دل داناست

То кӣ блби ҷӯии зи ҳайрати здгонӣ ?

تا کی بلب جوی ز حیرت زدگانی؟

Аз ҷӯй гузар кун ки дарин сӯй тамошост

از جوی گذر کن که درین سوی تماشاست

Аз ишқи ҷаҳонгир , ки олами ҳамаи мустанад

از عشق جهانگیر، که عالم همه مستند

Гар ишқу саломати талабии моя суд аст

گر عشق و سلامت طلبی مایه سود است

Қосими зи сари кӯии ту ҳаргиз нашавад давр

قاسم ز سر کوی تو هرگز نشود دور

Чун нури таҷаллии зи ҷабин ту ҳувайдост

چون نور تجلی ز جبین تو هویداست